วิธีรับมือกับความชรา

แก่แล้วเหรอ? เราก็แก่แล้วนี่นา! เพียงแต่ตอนนี้เรายังมีสุขภาพดีและจิตใจแจ่มใสเท่านั้นเอง แล้วเราจะคาดหวังใครได้บ้างเมื่อเราแก่ตัวลง? เรื่องนี้ต้องมีการพูดคุยกันหลายช่วง

ระยะแรก: อายุ 60-70 ปี
หลังเกษียณอายุ เมื่อคุณอายุหกสิบถึงเจ็ดสิบปี สุขภาพของคุณจะค่อนข้างดี และสภาพร่างกายอาจเอื้ออำนวย กินน้อยก็กินมาก สวมเสื้อผ้าน้อยก็ชอบ และเล่นสนุกน้อยก็ชอบ
อย่าโทษตัวเองมากเกินไป วันเวลาของคุณมีจำกัด จงใช้ประโยชน์จากมันให้คุ้มค่า เก็บเงินไว้บ้าง รักษาบ้านไว้ และวางแผนเส้นทางหลบหนีไว้เอง

ขั้นตอนที่สอง: ไม่เจ็บป่วยหลังจากอายุ 70 ​​ปี
หลังจากอายุ 70 ​​ปี คุณจะพ้นจากภัยพิบัติ และยังสามารถดูแลตัวเองได้ นี่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่คุณต้องรู้ว่าคุณแก่แล้วจริงๆ พละกำลังและพลังงานของคุณจะค่อยๆ หมดไป และปฏิกิริยาตอบสนองของคุณจะแย่ลงเรื่อยๆ เวลาทานอาหาร ให้เดินช้าๆ เพื่อป้องกันการสำลักหรือหกล้ม เลิกดื้อรั้นและดูแลตัวเองบ้างเถอะ!
บางคนถึงกับดูแลคนรุ่นที่สามไปตลอดชีวิต ถึงเวลาแล้วที่เราจะเห็นแก่ตัวและดูแลตัวเองบ้าง ค่อยๆ ทำทุกอย่างให้สบายๆ ช่วยงานบ้าน และรักษาสุขภาพให้แข็งแรงให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ให้เวลาตัวเองใช้ชีวิตอย่างอิสระให้มากที่สุด การใช้ชีวิตโดยไม่ต้องขอความช่วยเหลือจะง่ายขึ้น

ขั้นตอนที่สาม: เริ่มเจ็บป่วยหลังอายุ 70 ​​ปี
นี่คือช่วงสุดท้ายของชีวิต และไม่มีอะไรต้องกลัว หากคุณเตรียมตัวล่วงหน้า คุณจะไม่เสียใจมากนัก
ไม่ว่าจะส่งผู้สูงอายุไปอยู่บ้านพักคนชรา หรือจ้างคนมาดูแลผู้สูงอายุที่บ้าน ก็จะมีวิธีที่เหมาะสมและสามารถทำได้เสมอ หลักการคืออย่าสร้างภาระให้ลูกหลาน หรือเพิ่มภาระมากเกินไปทั้งทางด้านจิตใจ งานบ้าน และการเงิน

ระยะที่สี่: ระยะสุดท้ายของชีวิต
เมื่อจิตใจของคุณสงบ แต่ร่างกายกลับเจ็บป่วยด้วยโรคที่รักษาไม่หาย และคุณภาพชีวิตย่ำแย่อย่างยิ่ง คุณต้องกล้าเผชิญหน้ากับความตาย และตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ต้องการให้สมาชิกในครอบครัวช่วยเหลือคุณอีกต่อไป และไม่ต้องการให้ญาติมิตรมาสร้างความเดือดร้อนโดยไม่จำเป็น

จากสิ่งนี้เราจะเห็นได้ว่า เมื่อคนเราแก่ชราลง พวกเขาจะหันไปหาใคร? ก็คือตัวเราเอง ตัวเราเอง และตัวเราเองนั่นเอง